W roku 1887 Józef Rokoszny wstąpił do Seminarium Duchownego w Sandomierzu. Po zakończeniu kursu filozofii i teologii z dobrymi ocenami został wysłany w r. 1893 na studia do Akademii Duchownej w Petersburgu. W roku 1897, po złożeniu egzaminów cum eximia laude, ksiądz Rokoszny otrzymał tytuł magistra teologii. Gdy wrócił do Sandomierza przyjął 11 lipca 1897 roku święcenia kapłańskie i został mianowany profesorem Sandomierskiego Seminarium Duchownego. Wykładał przeróżne dziedziny nauki. Wystąpił o powstanie muzeum diecezjalnego które do tej pory można zobaczyć. W 1902 r. spędził 3 miesiące w Rzymie na studiach uzupełniających. Miał nawet propozycję od rektora Akademii Duchownej w Petersburgu objęcia katedry, najpierw wymowny, a później teologii moralnej w tej uczelni. Ksiądz Rokoszny odmówił ze względu na problemy zdrowotne. W Sandomierzu pracował również jako kapelan biskupi, wikariusz katedry, a później został rektorem podominikańskiego kościoła św. Jakuba, którego podjął się remontu. Posiadał też etat proboszcza w Kleczanowie, Jarosławicach, Sulisławicach, Chełmcach, Gierczycach oraz w Szczeglicach.